Archive for September, 2008

“Περαστικά” .Εκδηλώσεις κατά της Βίας.

Tuesday, September 30th, 2008

net.jpg

 Δελτίου Τύπου

Οι εκδόσεις “Ψυχής τα Λαμπυρίσματα” διοργανώνουν με τη στήριξη του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας εκδήλωση ενάντια στη βία με τον θεματικό τίτλο “Περαστικά”

Αναγνωρίζοντας κάθε μορφή βίας ως σύμπτωμα ψυχικής και κοινωνικής ασθένειας, στοχεύουμε σε μια καυστική προσέγγιση του θέματος προς διάφορες κατευθύνσεις.
Πόλεμος, οικογενειακή και σεξουαλική βία, κοινωνική, εργασιακή, είναι μερικές από τις βασικές μορφές της, που θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε και να διερευνήσουμε σε αυτή την εκδήλωση.
Για μία εβδομάδα (1 με 8 Οκτωβρίου) στο ΠΠΙΕΔ της Νέας Φιλαδέλφειας (Δεκέλειας 152) θα εκθέτονται έργα κόμικς και γελοιογραφίες Ελλήνων δημιουργών, ενώ παράλληλα θα διοργανωθεί συζήτηση σχετική με το θέμα της εκδήλωσης.

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

Τετάρτη 1/10
7:00 μμ Εγκαίνια
Παρασκευή 3/10
8:00 μμ Συναυλία με τους PHASE REVERSE και MAGIC DE SPELL
Σάββατο 4/10
8:00 μμ Συναυλία με τους BLACKGEORGEs BAND
Κυριακή 5/10
18:00-21:00 Συζήτηση για τη βία με θέματα & ομιλητές:

«Εργασιακή Βία», Κώστας Ήσυχος,
Αντιπρόεδρος Εργατικού Κέντρου Αθήνας

«Καταπάτηση Ανθρώπινων Δικαιωμάτων», Απέργης Σπύρος από τον ΣΥΡΙΖΑ

«Βία στα ΜΜΕ», Κουτσανδρέας Γιάννης από τον Δήμο Ιλιού

«ΜΜΕ στον Πολιτισμό», Παναγιώτης Νόιφελτ,
πρόεδρος των αερογραμμών CIEL & του Ανεξάρτητου Συμβουλίου Τεχνών

«Παιδική κακοποίηση & Σεξουαλική Βία», Ορέστης Γιωτάκης,
πρόεδρος της Ομπρέλας κατά της Σεξουαλικής Κακοποίησης
«Σύγχρονη Δουλεία», Κανάκης Νικήτας,
τέως πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου

«Αξία της ανθρώπινης ζωής», Μαρουάν Σανούσσι,
Διασώστης-Σαμαρείτης του Ελλ. Ερυθρού Σταυρού

Κυριακή 9/10
9:30 μμ Συναυλία με τα ΓΥΜΝΑ ΚΑΛΩΔΙΑ

Τετάρτη 1/10 μέχρι 8/10, 6:00 μμ -9:00 μμ
Έκθεση γελοιογραφίας, εικονιστορήματος (κόμικ) & αφίσας με έργα των:

Βάη Ιάκωβου
Καλογήρου Λάζαρου
Καρακατσάνη Αλεξάνδρα
Καρακατσάνη Μαρίνα
Κουλουμπαρίτση Μαρία
Κωνσταντίνου Άγγελου
Μαλισιόβα Γιώργου
Λύρη Παναγιώτη
Ρουμπούλια Γιάννη
Σαββαϊδη Δημήτρη
Σαγώνα Φώτη
Soloup
Σκαράκη Γιώργο
Φραγκιαδάκη Κώστα
Φραγγίδη Μανώλη
Σέληνα Πάρη
& αφίσες του περιοδικού «Γαλέρα» και γελοιογραφίες του Σπύρου Ορνεράκη

Ακάκιε, και μην ξεχάσεις… το πρώτο σκίτσο σου ήταν του Κουμετάκη!

Wednesday, September 17th, 2008

Το κείμενο για τον Κουμετάκη όπως και η συνέντευξη της κόρης του Αγγελικής στον Soloup, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Γαλέρα» #35 τον Αύγουστο του 2008.
 

 koym1j.jpgΤην διαφήμιση με τον Ακάκιο, την θυμάστε; Τον μοναχό με το γαιδουράκι που φεύγει για τα ψώνια του μοναστηριού; Κι έναν άλλο στην πύλη να του θυμίζει …«τα μακαρόνια να είναι Μίσκο!» Τεράστια επιτυχία. Και εξ’ ίσου μεγάλη ιστορία, όχι μόνο της διαφήμισης αλλά και του σκίτσου της. Δημιουργός της ένας μεγάλος σκιτσογράφος του μεσοπολέμου, ο Ηλίας Κουμετάκης, όπου σε ένα από τα πρώιμα διαφημιστικά του σχέδια, στήνει την περίφημη εικόνα έξω από το μοναστήρι. Το σχέδιο υπογράφεται από τον ίδιο με χρονολογία 1915. Όμως αρχικά, στη λεζάντα της διαφήμισης δεν ήταν ο Ακάκιος αλλά ο…Ονούφριος! Σύμφωνα  μάλιστα με την «ιστορία του Ελληνικού τσιγάρου» (Ε.Λ.Ι.Α, 1998) αλλά και μ’ ένα αφιέρωμα του Άρη Μαλανδράκη (για τις ελληνικές διαφημίσεις στο «Ε» της «Ελευθεροτυπίας» που βρήκα στο αρχείο μου), η ακριβής ατάκα ήταν «και μην ξεχάσεις Ονούφριε, τα σιγάρα να είναι Γιαννουκάκη»! Πως όμως από τα …σιγάρα και τον Ονούφριο, περάσαμε στα ζυμαρικά;Η διαφήμιση για τα γνωστά μακαρόνια στήθηκε αρκετά αργότερα, γύρω στο ’30. Και στην αρχή, μάλλον εν αγνεία του δημιουργού της. Στη συνέχεια φαίνεται όμως, πως υπήρχε επικοινωνία με τον σκιτσογράφο και άρα, η πατρότητα του σκίτσου και της ιδέας ήταν  γνωστά στην εταιρία. Πραγματικό ντοκουμέντο, η ιδιόχειρη σημείωση του Κουμετάκη πάνω στην εικόνα της διαφήμισης: «Κακότεχνη αντιγραφή του σκίτσου μου για τα σιγαρέτα Γιαννουκάκη ». Και μάλιστα γραμμένη σε δελτάριο της εταιρίας  που του είχε αποσταλεί –όπως διαβάζουμε -στο σπίτι όπου έμενε περίπου μέχρι το 1970, στην Καλλιθέα. Παρ’ όλα αυτά κι ενώ κάποια στιγμή υπήρξε  επαφή με τους τότε ιδιοκτήτες της εταιρίας, ο Κουμετάκης ουδέποτε διεκδίκησε κάτι παραπάνω. Που τότε καιροί για συζητήσεις και… κλόπιράιτ! Αυτό σήμερα, δεν πρέπει να δικαιολογεί την λήθη στο δημιούργημα ενός τόσο σημαντικού σκιτσογράφου. Στο βιβλίο «ο σκιτσογράφος Ηλίας Κουμετάκης» («Άγρα»/ Ε.Λ.Ι.Α.,1998), οι γελοιογραφίες στις οποίες αναφερόμαστε, υπάρχουν. Όπως υπάρχει και μια σχετική εισαγωγική αναφορά στη διαφήμιση, ενός άλλου μεγάλου γελοιογράφου, του Αρχέλαου.Τι να πεις όμως όταν η λήθη κόβει βόλτες με την ξαδέλφη της την παραποίηση; Γιατί στις μέρες μας με τις τρελές ταχύτητες στις συνδέσεις, φαίνεται ότι το «χαλασμένο τηλέφωνο», έχει δώσει πλέον τη θέση του στο … «χαλασμένο ιντερνέρι». Γκουγκλάροντας πάνω στο «Κουμετάκης» και στο«Ακάκιος», ουδεμία σύνδεση θα βρείτε. Αντίθετα αλλού μπορείτε να διαβάσετε για την …έμπνευση του τότε ιδιοκτήτη της εταιρίας όταν επισκέφθηκε ο ίδιος ένα μοναστήρι των μετεώρων γύρω στο ‘50, ή ακόμα ότι υπήρξε πράγματι ο μοναχός Ακάκιος σε κάποιο μοναστήρι του Αγίου Όρους.! Και ακόμα παραπέρα, ότι κάποιος ανιψιός του Ακάκιου, επίσης Ακάκιος, μονάζει σήμερα κάπου στην Παιανία και είναι 75 ετών!

Ακατανόητη είναι επίσης και η επετειακή έκδοση για τα 80 χρόνια της ΜΙΣΚΟ στην οποία, ενώ υπάρχει ευρύτατη αναφορά στο σκίτσο της διαφήμισης, απουσιάζει εντελώς οποιαδήποτε αναφορά στον αρχικό εμπνευστή της. Φτάνοντας μάλιστα ν’ αντιστρέφει και τις …σκιτσαρισμένες εντυπώσεις μας, αναφέροντας ότι «η επιτυχία του Ακάκιου…γρήγορα έγινε πηγή έμπνευσης για τους σκιτσογράφους της εποχής…»! Ακατανόητη και άδικη, γιατί μια τέτοια δημιουργική καταγωγή, μόνο να προσθέσει θα μπορούσε στον μύθο της διαφήμισης και τίποτα άλλο.

 Με αφορμή την ιστορία του «Ακάκιου» συναντηθήκαμε με την Αγγελική Κουμετάκη- Παπαδοπούλου, την κόρη του σκιτσογράφου, στα γραφεία του Ε.Λ.Ι.Α. στην Πλάκα. Εκεί βρίσκονται σήμερα και τα περισσότερα από τα σωζόμενα σχέδια του σκιτσογράφου και η κουβέντα μας έγινε αγκαλιά με έναν …τεράστιο τόμο. Μια πραγματική κιβωτό όπου το αυθεντικό υλικό των σκίτσων και των προσχεδίων της, το είχε επιμεληθεί ο ίδιος ο δημιουργός τους . 

koym3j.jpg

- Κυρία Κουμετάκη, πείτε μας τι μνήμες έχετε απ’  αυτό το σκίτσο;

- Την ιστορία του ΜΙΣΚΟ και του Ακάκιου την έχω κατευθείαν από το σπίτι μου. Από τις διηγήσεις του πατέρα μου και της μητέρας μου. Ο πατέρας μου είχε φυλάξει πάρα πολλά από τα σκίτσα του σε εφημερίδες, σε περιοδικά και από αλλού. Τις διαφημίσεις τις είχε μόνο σε σχέδιο. Είχε κάνει πάρα πολλές διαφημίσεις στον «Γιαννουκάκη –Πρωτόπαπα». Και υπάρχουν όλες στο βιβλίο που τις είχε κολλήσει σε προσχέδια. Την ιστορία του Ακάκιου εκτός από την οικογένεια, την άκουσα και από τον Πατρίκιο, τον παλιό δημοσιογράφο και διευθυντή- αν δεν κάνω λάθος- της «Ελευθερίας», και από άλλους. Ο ίδιος ο Κουμετάκης αποδέχτηκε σιωπηρά την χρησιμοποίησή της σε δεύτερη φάση από τον ΜΙΣΚΟ τον οποίο δεν τον ρώτησε γι αυτό.

Η πρωτότυπη γελοιογραφία πότε περίπου έγινε;
Κ—Είναι του ‘15. (Ο Κουμετάκης) μάλιστα, είχε περάσει δυο φάσεις σκίτσου. Στην πρώτη εποχή, ήταν επηρεασμένος από την Γαλλική γελοιογραφία. Έχω βρει κι ένα σωρό γαλλικά περιοδικά που ασφαλώς συνέβαλαν κάπως στην γραμμή του, και αυτό κράτησε μέχρι περίπου το 1920, 1922. Από ένα σημείο και ύστερα, γίνεται πιο «Ρωμιός». Κάνει τους ανθρώπους λιγότερο κομψούς, πιο καθημερινούς… Οπότε, η γελοιογραφία του ΜΙΣΚΟ ανήκει ουσιαστικά στην πρώτη γενιά, του ’15. Σ’ αυτήν την γραμμή.

—Η πρωτότυπη ατάκα, πως ήταν; Έχω διαβάσει ότι αρχικά ο μοναχός δεν λεγόταν Ακάκιος. Ήταν ο…Ονούφριος;
Κ—Νομίζω!  «Ονούφριε, τα τσιγάρα να είναι Γιαννουκάκη»… Αυτό μπήκε και στο λεύκωμα του «σκιτσογράφου Κουμετάκη» που έβγαλε  το ΕΛΙΑ  με τον Σταύρο Πετσόπουλο της «Άγρας». Και υπάρχει υποσημείωση η οποία βέβαια αγνοήθηκε.
Από κει και πέρα πειστήριο για την ιστορία είναι αυτό το χαρτί που έστειλε η ΜΙΣΚΟ,  το οποίο αυτό θα είναι πριν το ’70, όσο καιρό ζούσε ακόμα στην Καλλιθέα. Και όταν πήγε (σε άλλο σπίτι στη) Φερών, τον επισκέφτηκε ο τότε ιδιοκτήτης της ΜΙΣΚΟ φέρνοντάς του μάλιστα ένα κιβώτιο …μακαρόνια! Αυτό δεν έγινε τυχαία. Τον πήρε ένας φίλος του μπαμπά, δικηγόρος, και του είπε, ξέρετε η διαφήμισή σας ήταν  έργο του Κουμετάκη . Αυτός, πήγε στο σπίτι του στη Φερών με ένα κιβώτιο μακαρόνια, τον φίλησε και τον κάλεσε σε μία κρουαζιέρα…
–Αυτό πότε περίπου έγινε;
–Το ..’72, κάπου εκεί.   Τώρα βγήκε και το βιβλίο (της ΜΙΣΚΟ) και είχε καλή υποδοχή από τον τύπο. Έγραψαν δυο –τρεις εφημερίδες με πολύ κέφι για το βιβλίο και την διαφήμιση η οποία θεωρείται η πιο μακροχρόνια.

—Δημοφιλής, επιτυχημένη…
Κ—Ακριβώς.. Έχει γίνει σλόγκαν.


—Κι έχει καταγραφεί σε γελοιογραφίες ,σε κείμενα

—Ναι! Την έχω δει σε πάρα πολλές γελοιογραφίες σχετικά με άλλα πράγματα, αλλά τελικά καμία εφημερίδα δεν ανέφερε , ακόμα κι εκεί που ξέρανε, για τον πρώτο σκιτσογράφο.


—Ξέρετε, ψάχνοντας στο internet δεν βρήκα καμία αναφορά σύνδεση του Κουμετάκη με τον Ακάκιο.

Κ—Στο βιβλίο της ΜΙΣΚΟ δεν υπάρχει. Στο βιβλίο του Κουμετάκη, υπάρχει.

Γι αυτό κι εγώ ενοχλήθηκα. Δεν θα έβλαπτε για μένα την ΜΙΣΚΟ να αναφερόταν. Δεν έχουμε φυσικά κανέναν απολύτως (οικονομικό) ενδιαφέρον. Αυτό θα ήταν φαιδρό, θα ήταν παράλογο.


–Μάλιστα βρήκα αναφορές ότι υπήρχε ο πράγματι ο Ακάκιος. Διάβασα ακόμα ότι ζει ακόμα ένας ανιψιός του συνονόματος, επίσης  μοναχός

—Αυτά είναι παραμύθια. Γιατί από το ’15 που έκανε τη γελοιογραφία μέχρι τώρα πάει πάρα πολύ μακριά για να βρούμε τον Ακάκιο. Βεβαίως μπορεί να υπάρχουν πολλοί Ακάκιοι και πολλοί =

 

 

 

 

 

Cartoonists blog is proudly powered by WordPress
Entries (RSS) and Comments (RSS).